Jadzia

Autor: Izabella Klebańska
Ilustrator: Maciej Szymanowicz
Wydawnictwo: Literatura
Miejsce i rok wydania: Łódź 2018
Liczba stron: 88
ISBN: 978-83-7672-567-3

Jadzia jest wesołą i żywiołową dziewczynką, której fantazja często pakuje ją w kłopoty, ale też pomaga przeżyć trudne chwile. A tych przybywa – wybucha II wojna światowa, znikają beztroska i poczucie bezpieczeństwa. Kiedy w Łodzi zaczyna brakować jedzenia, a kolejnych znajomych zatrzymuje gestapo – rodzice odsyłają Jadzię do rodziny do Zawichostu.

Czeka tu na nią nowy dom i wielka samotność. Bo od tego momentu nie może nikomu zdradzić, kim naprawdę jest.

(z materiałów wydawnictwa)

Pod lupą

Po raz kolejny – to nie jest łatwa lektura.

Nie opowiada o beztroskich psotach, fantastycznych przygodach wyimaginowanych bohaterów czy o walce dobra ze złem, w której dobro zawsze bezapelacyjnie zwycięża.

To nie bajka na poprawę humoru.

Podobnie jak wcześniejsze tomy serii Wojny dorosłych – historie dzieci, również Jadzia ukazuje wojenne losy konkretnego dziecka. Dziecka, które żyło naprawdę – w tym wypadku mamy autorki książki. Marzącej o pójściu do szkoły, zazdrosnej o starszą siostrę psotnej dziewczynki, którą wojenna zawierucha porwała, gdy miała zaledwie sześć lat.

By zwiększyć jej szanse na przeżycie, rodzice wysłali ją z Łodzi do krewnych mieszkających na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Tam nie musiała głodować, mogła chodzić do szkoły, mieszkała w domu pełnym cioć i wujków, przystąpiła nawet do I Komunii Świętej. Ale swoich najbliższych nie widziała przez pięć lat! W dodatku okupacyjne wyzwania wcale jej nie ominęły – uczestniczyła w ucieczce z Zawichostu i bardzo niebezpiecznej tułaczce, została ranna podczas nalotu, a w końcu oddzielona od swej głównej opiekunki – cioci Broni.

Kolejny raz pojawia się pytanie: czy warto z najmłodszymi sięgać po tego rodzaju lektury? Czy nie lepiej chronić ich przed świadomością rozmiarów zła, do jakiego zdolny jest człowiek?

Z pewnością wiele zależy od dojrzałości emocjonalnej potencjalnych czytelników. Muszą ją posiadać, by opowieść o wojnie nie stała się jedynie pożywką dla nocnych koszmarów, ale raczej solidnym fundamentem empatii, wrażliwości i wiedzy na temat przeszłości. Wówczas jest szansa, że – zamiast na miłośników strzelanek i horrorów – wyrosną na ludzi pragnących pokoju, darzących innych szacunkiem.

Karolina Mucha

Opinie

Na razie nie ma opinii o książce.

Napisz pierwszą opinię o “Jadzia”

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *